خاطرم هست توی کمد مادرم قایم شده بودم و سوراخ‌سنبه‌هایش را می‌کاویدم و خرت‌وپرت‌ها را جابه‌جا می‌کردم که دو تا از رفقا آمدند خانه‌ی ما. مادرم گفت: «مطمئنم یه جایی همین جاهاست.»
داشتم لباس‌ها را جابه‌جا می‌کردم که یکی از رفقا در کمد را باز کرد و مرا آنجا پیدا کرد. داد زدم: «ای مادربه‌خطا!»
دوباره فریاد کشیدم و دویدم دنبال هردویشان تا از خانه زدیم بیرون و همان‌طور که راهشان را می‌کشیدند و می‌رفتند، حرف‌ها‌شان را می‌شنیدم: «چش شده؟ چه مرگشه؟»