گت بلاگز ایران بوک – دانلود رایگان کتاب های فارسی ایران بوک - دانلود رایگان کتاب های فارسی , قیمت کتاب های فارسی - دریافت رایگان جدیدترین کتاب های ایرانی - قیمت کتاب های فارسی - فهرست کتاب ها
خانه کتاب کتاب دختر دهاتی و سه نمایش‌نامه دیگر نوشته کلیفورد اودتس مارک تواین

کتاب دختر دهاتی و سه نمایش‌نامه دیگر نوشته کلیفورد اودتس مارک تواین

آوریل 8, 2017 ۰ بازدید
کتاب دختر دهاتی و سه نمایش‌نامه دیگر نوشته  کلیفورد اودتس   مارک تواین

مشخصات کتاب کتاب دختر دهاتی و سه نمایش‌نامه دیگر نوشته کلیفورد اودتس مارک تواین نوشته کلیفورد اودتس

  • ناشر: نشر قطره
  • تاریخ نشر: ۱۳۹۳/۱۰/۱۵
  • شابک

    : 978-600-119-797-0

  • زبان : فارسی
  • حجم فایل: 1 مگابایت
  • تعداد صفحات: ۲۴۸ صفحه

توضیحاتی درباره کتاب کتاب دختر دهاتی و سه نمایش‌نامه دیگر نوشته کلیفورد اودتس مارک تواین نوشته کلیفورد اودتس

درباره کتاب

کتاب «دختر دهاتی و سه نمایش‌نامه دیگر» مجموعه چهار نمایشنامه از چهار نمایشنامه‌نویس مطرح است که توسط عباس جوانمرد و شاهین سرکسیان به فارسی ترجمه شده است.
عناوین این نمایش‌نامه‌ها شامل؛ «دختر دهاتی»، «شکار خیال»، «مارگریت» و «گوی مرگ» است. موضوع این نمایشنامه‌ها اغلب اجتماعی است. نمایشنامه «دختر دهاتی»، یک داستان پرهیجان و اجتماعی است. نویسنده این نمایشنامه قبل از اینکه به کار نویسندگی بپردازد، جوانی خود را در هنرپیشگی گذرانده است و به این ترتیب توانایی آن را داشته است که تئاتر و علاقه به بازیگری و احترام به صحنه را از دیدگاه یک هنرپیشه حقیقی درک کند و حوادث و زندگی داخلی تئاتر را به‌درستی مجسم نماید.
درباره‌ی کلیفورد اودتس در آغاز کتاب آمده است: «کلیفورد اودتس را در آمریکا به‌عنوان یک نویسنده‌ی پرهیجان می‌شناسند. درباره‌ی آثار او بحث‌های مفصل می‌شود. موضوع نمایش‌نامه‌‌های او اغلب اجتماعی است. بعضی از نمایش‌نامه‌های او مثل «آواز صبحگاهی» یا «دختر دهاتی» که ترجمه‌ی آن به زبان فارسی را اینک در دست دارید ـ در آمریکا و انگلستان موفقیت‌های درخشانی به‌دست آورده است. کلیفورد اودتس قبل از این‌که کار نویسندگی را شروع کند جوانی خود را در هنرپیشگی گذرانده و به این ترتیب توانایی آن را داشته است که تئاتر و علاقه به بازیگری و احترام به صحنه را از دیدگاه یک هنرپیشه‌ی حقیقی درک کند و حوادث و زندگی داخلی تئاتر را به‌درستی مجسم نماید.
گفت‌وگوی این نمایش‌نامه‌ها عمداً به زبان محاوره برگردانده شده است، چون در آن زمان [۱۳۳۵ـ۱۳۴۵] لفظ قلم حرف زدن شده بود از واجبات اجرای نمایش‌نامه‌های خارجی. این تقلید نادرست، همراه با کشش‌های نادرست‌تر سراسر صحنه‌های تئاتر و نمایش‌های رادیو ـ تلویزیونی را اشباع کرده بود ـ این روال، زندگی طبیعی تئاتر را از زندگیِ عادی دور می‌کرد. ترجمه و تنقیح این نمایش‌نامه‌ها به زبان محاوره و اجرای آن‌ها می‌توانست یک بازنگری و پیشنهادِ بازگشتی به زندگی واقع‌گرایانه‌ی صحنه باشد».