کتاب دنیا، مرگ و برزخ در آیینه نهج‌البلاغه (نسخه PDF) نوشته فاطمه احمدی

واژه‌ی دنیا مونث «أدنی» است؛ ار آن را از ماده «دنئ» و دنائت بگیریم، به معنای پست‌تر و خسیس‌تر است؛ ولی اگر از ریشه‌ی «دنو» بگیریم، به معنای نزدیک‌تر است.
آخرت، مقابل اول و به معنای واپسین و پسین است، و این، از آن جهت است که زندگی دنیا اول، و زندگی عقبس آخر (پس از آن) است زندگی دنیا را از این جهت «دنیا» می‌گوییم که نسبت به زندگی آخرت پست‌تر است (دنئ)؛ یا از این جهت که زندگی دنیا از زندگی آخرت به ما نزدیک‌تر است (دنو).