کتاب من تروریست نیستم: اما یک بار در فیلمی نقش‌اش را بازی کردم: خاطرات مرد طناز خاورمیانه‌ای نوشته ماز جبرانی مرضیه زمانی فروشانی

هر بار که یه سفیدپوست به آمریکا حمله‌ای می‌کنه و عملیات تروریستی انجام می‌ده، هیچ ارگانی نیست که از اون حمایت بکنه و حمله رو به عهده بگیره. ولی هر بار که یه خاورمیانه‌ای یا مسلمون افراطی همچین کارهایی انجام می‌ده، بالاخره یه ارگانی مسئولیتش رو به عهده می‌گیره و در نتیجه این شرم برای همه‌ی ما خاورمیانه‌ای‌ها یا مسلمون‌ها نوشته می‌شه. وقتی که اون آدم سفیدپوست هواپیماش رو به ساختمون‌های آی.آی.اِس. کوبوند، خیلی از مردم این‌طور می‌گفتن: «اون از ما نیست. احتمالاً حتی چای هم نمی‌خوره. ولی می‌دونی کیا چای می‌خورن؟ عرب‌ها! و اون‌ها هم با ما نیستن و این احتمالاً به این معنی هست که اون یارویی که هواپیماش رو کوبونده توی اون ساختمون‌ها، یه عرب-مخفی بوده. حتی با وجودی که سفیدپوست بوده!»
خلاصه، وقتی که اون پاکستانی می‌خواست ماشینش رو توی میدون تایمز منفجر بکنه، طالبانِ پاکستان مسئولیت این حمله رو به عهده گرفتن. ولی آخه چرا باید برای یه عملیات بمب‌گذاری شکست‌خورده ادعایی بکنی؟ چرا باید یه کنفرانس خبری برگزار بکنی و بگی: «فقط خواستیم بگیم… ما تلاش‌مون رو کردیم و علاوه بر این، مهم نیت هست و در آخر اینکه علی‌رغم تلاشت، همیشه هم موفق نمی‌شی!»