کتاب من محکوم استادی توام (نامه‌هایی به مرتضی ممیز) نوشته رویا بیژنی

کتاب «من محکوم استادی توام» نوشته رویا بیژنی است.
این کتاب مجموعه نامه‌های این نویسنده برای مرتضی ممیز، پدر گرافیک معاصر ایران، است.
در بخشی از این کتاب می‌خوانیم:
«من هر که باشم، ‌‌‌تو هنوز مرتضی ممیزی.‌‌‌
همان استادی که سبیل‌های بلند و از بناگوش رفته‌اش‌‌، شکوه و هیبتی دارد که دانشجویانش نام ِاصلی­شان را کنار او فراموش می‌‌‌‌‌کنند.
از دیروز تا به­حال عصبانی­ام.‌‌‌
دیروز کارهایم را دیدی و گفتی این مزخرفاتت را از روی دیوار بکن بینداز دور تا حالم ازین بدتر نشده ‌‌‌و من خیلی عصبانی‌ام.‌‌‌
تقصیر من نیست.‌‌‌ تقصیر تو هم نیست.‌‌‌
من جوانم و آرزومند.‌‌‌
تو پیری و بی‌‌‌حوصله.‌‌‌
چهارشنبه‌ی ‌‌پاییزی تهران».