گفته‌اند ازوپ از اهالی تریس بود و در اوایل قرن ششم پیش از میلاد و پس از آن‌که به بردگی درآمد، در جزیره‌ی ساموس زندگی می‌کرد.
آن‌چه از زندگی ازوپ مسلم است همین مقدار است و بس. با این‌همه انبوهی از افسانه‌های گوناگون گرداگرد شخصیت و زندگی او را فراگرفته است. ازوپِ واقعی چنان در پرده‌ای از افسانه و رمز و راز قرار گرفته است که سخن گفتن از او بسیار دشوار است. با این‌همه معتبرترین سندهای موجود درباره‌ی زندگی او، اشاره‌های کوتاهی است که در منابع بسیار کهن هم‌چون نوشته‌های هرودوت، ارسطو، اریستوفان و افلاطون دیده می‌شود. شاید برجسته‌ترین این اشاره‌ها آن باشد که گفته‌اند سقراط، آن‌گاه که به انتظار مرگ در زندان به‌سر می‌برد، با به شعر درآوردن حکایت‌های ازوپ زمان را سپری می‌کرد. از آن‌جا که به احتمال زیاد اشاره‌های نخستین درباره‌ی زندگی ازوپ واقعیت دارد، بااحتیاط می‌توان گفت که ازوپ در قرن ششم پیش از میلاد، برده بوده اما به ساموس رفته و در آن‌جا زندگی کرده است. او که استعداد عجیبی در گفتن “حکایت” داشته است به‌واسطه‌ی حکایت‌هایش شهرت بسیار یافته و آزادی خود را نیز از این راه به‌دست آورده است. در عین‌حال گفته‌اند که در قرن پنجم پیش از میلاد، او را به‌دلیل اهانت به مردم دلفی، از فراز صخره‌ای به پایین انداخته‌اند.