خویشتن‌بینی! کشفِ خود، مهم‌ترین پیشرفت در یافتن نیروی بالقوه‌ی بشر در قرن بیستم و بیست‌ویکم است.
خویشتن‌بینی باور ساختار یا ارزشِ نظام فردی است که از همان دوران کودکی شکل می‌گیرد و توسعه می‌یابد، و مجموعه‌ای است از همه‌ی احساسات، تجربیات، تصمیمات، تحصیلات و رویدادهایی که در تمام طول زندگی تا به امروز رخ می‌دهد. خویشتن‌بینی معین می‌کند که هرکس در مورد خودش چه فکری می‌کند، چه احساسی در مورد خودش دارد و خود را در ارتباط با دنیای بیرونی چگونه می‌بیند.
خویشتن‌بینی به فرمانده‌ای می‌ماند که در مرکز ویژگی‌ها و نیروی تولید، رفتارها و واکنش‌ها نشسته باشد. تمام تغییرات یا اصلاحات عملکرد یا رفتار، از اصلاح خویشتن‌بینی شروع می‌شود؛ به‌عبارت دیگر، تمام تغییرات در دنیای بیرونی فرد، با ایجاد تغییرات در دنیای درونی آغاز می‌شود.