یکی بود یکی نبود. پرنده‌ی کوچکی در قفس زندانی بود. پیرمردی هم از او مراقبت می‌کرد و به او آب و غذا می‌داد و دوست داشت پرنده برایش آواز بخواند. روزی پیرمرد مجبور شد به سفر برود. برای همین به همسرش گفت: وقتی من نیستم، از پرنده‌ام مواظبت کن.
پیرمرد به سفر رفت، اما پیرزن اصلا از پرنده مراقبت نمی‌کرد و با این که در خانه بود، به او آب و غذا نمی‌داد. یک روز پرنده از بس گرسنه بود، با منقارش آن‌قدر به در قفس نوک زد تا این که در باز شد و از قفس بیرون پرید. بعد هم روی ظرفی پر از دانه که کنار پنجره بود، نشست و مشغول دانه خوردن شد. پیرزن با دیدن پرنده، عصبانی شد و او را از خانه بیرون کرد.
وقتی پیرمرد به خانه برگشت، پیرزن به او گفت: پرنده فرار کرده است!