«لذتی که حرفش بود» نوشته پیمان هوشمند‌زاده ( -۱۳۴۸)، عکاس و نویسنده ایرانی است.
این کتاب مجموعه‌ای است از تاب‌ترین تجربه‌های به ظاهر پیش‌پا افتاده و روزمره ما.
مجموعه‌ای از بدیهات، آن‌قدر که کمتر کسی به آنها فکر می‌کند.
پیمان هوشمندزاده و منطق روایی ساده و روانش، کولاژوار قطعاتی از مشاهدات هر انسانی را از پیرامونش و خاطراتش کنار هم چیده، جوری که برای خواننده چاره‌ای جز حیرت کردن نمی‌ماند.
این تکه‌ها و در کلیت‌شان این مقالات، عریان‌کننده‌ی یکی از بارزترین کمبودهای عنصر معاصر ماست، قدرت دیدن، شناختن و شکافتن ساده‌ترین اتفاقات جاری زندگی و حرف زدن راجع‌به‌شان.
گاهی لازم است انگشت عکاس برای فشردن شاتر بلرزد، قلم در دستان نویسنده بلغزد و مخاطب جسارت کندوکاو در جزئی‌ترین رکن اثر پیش رویش را بیابد. این کتاب، به قول نویسنده‌اش، «توضیح واضحات» است.