کتاب «مرگ ایوان ایلیچ»‌ نوشته لئو تولستوی (۱۹۱۰-۱۸۲۸) نویسنده و فعال اجتماعی روسی است.
او خالق آثار مشهوری چون «جنگ و صلج»‌ و «آناکارنینا»‌ است.
تولستوی در این کتاب بیشتر از هر اثر دیگرش به موضوع مرگ پرداخته است. شیوه روایت و نوع پرداخت خاص تولستوی در این اثر باعث شده تا این رمان تبدیل به یکی از ماندگارترین و تاثیرگذارترین رمانهای ادبیات جهان تبدیل شود.
«ایوان ایلیچ»، شخصیت اصلی این داستان، شخصی موفق در زندگی روزمره و کاری است ولی در زندگی شخصی دچار مشکلاتی است. البته این مشکلات به نوعی متاثر از موفقیت‌های کاری وی است. او بنا به دلایلی که در کتاب ذکر شده دچار یک بیماری سخت‌درمان می‌شود. «تولستوی» در این کتاب از تمام قدرت خود برای به تصویر کشیدن روحیات و احساسات یک بیمار سخت‌درمان استفاده می‌کند.
در بخشی از کتاب «مرگ ایوان ایلیچ» می‌خوانیم:
«در عمارت بزرگ دادگستری، هنگام رسیدگی به دعوای خانواده ی ملوینسکی دادستان و اعضای دادگاه طی زمان تعطل جلسه برای تنفس در اتاق ایوان یگورویچ شبک گرد آمده بودند و بحث به پرونده ی پرسر و صدای کراسوسکی کشیده بود. فیودور واسیلی یویچ با حرارت بسیاری می کوشید ثابت کند که دادگاه صلاحیت رسیدگی به این پرونده را ندارد و ایوان یگورویچ سر حرف خود پافشاری می کرد که دارد. اما پیوتر ایوانویچ که از ابتدا به بحث وارد نشده بود توجهی به آنچه می گفتند نداشت و سر خود را به خبرنامه ا که تازه آورده بودند گرم کرده بود. گفت: آقایان ایوان ایلیچ هم مرد.»