علم روان‌شناسی امروز، ضمن صحه گذاشتن بر نکات مهم فوق، تاثیر تربیت را از همان آغاز تولد گوشزد می­‌کند. واکنش نوزاد در برابر صدای پدر و مادر حرکات آنها، صداهای دلنواز و روح پروری که قبل از تولد شنیده­‌اند، واقعیت انکارناپذیر تاثیر تربیت، از همان دوران تولد را آشکار می‌­سازد.
نیاز نوزاد به محبت، در صورتی که به خوبی برآورد شود، وی را به انسانی با استحکام روحی در خُر توجه تبدیل ساخته و حتی بر ساختار نغز وی نیز تاثیر شایانی نمود، وی را به انسانی خلاق و مبتکر تبدیل می‌­سازد. تاثیر ادبیات کودکان (شعر، قصه، نمایش، افسانه و داستان) بر روند رشد عاطفی و ذهنی کودک، امروزه بر کسی پوشیده نیست. لذا، پدر و مادر آگاه و متعهد بایستی با اگاهی از بار امانت و مسئولیتی که بر دوش آنان نهاده شده، با الهام از رهنمودهای مکتب آسمانی انبیای الهی و با یاری جستن از علم روز (روان شناسی کودک، روان شناسی رشد، و…) زمینه پرورش انسان‌های کارآمد و شایسته را در کانون پر مهر خانوادگی فراهم سازند، تا در آینده‌­ای نه چندان دور خود شاهد شکوفایی نهال دلبند خویش باشند. آری در رهگذر دلسوزی، محبت، تعلیم و تربیت صحیح است که شخصیت آدمی در همان سه سال اول زندگی شکل می­‌گیرد.