کتاب ایمان بدون نون نوشته مجتبی احمدی

هی! تو نه رستمی، نه سهرابی!
ادّعای برابری، ممنوع!

خوش بزک کرده‌ای بر و رو را!
پسر خوب! دختری ممنوع!

و سراپات مایۀ شوخی است
بس که جن گشته‌ای، پری ممنوع!

و بیاید که بگذرد از تو
و بخواهی که نگذری ممنوع!

و تو یک‌بار دیده‌ای او را
حسّ خواهر- برادری ممنوع!

و نگویی که: «خانم بَهمان!»
و بگویی: «آهای زری!» ممنوع!

و پس از این ببین چه می‌گوید!
جان من! پیش‌داوری ممنوع!

و بخواهی به التماس و فَزَع
که نگوید «دری‌وری» ممنوع!

و یکی گفت: آی آدم‌ها!
بزی و گاوی و خری ممنوع!

قافیه تنگ نیست، جا تنگ است
نقد شعر من و «فری»ممنوع!

مابقی هرچه هست آزاد است
خانه از پای‌بست، آباد است