آخر چرا هیچ یک از این مردم، به حرف‌های من گوش نمی‌دهند؟ آخر چگونه می‌توانم توجّه آن‌ها را به سوی خود جلب کنم؟ آخر چرا به محض آن که می‌توانم پنج کلمه به فردی بیان کنم، ناگهان در را با نهایت شدّت و خشونت، به رویم می‌بندد؟! آخر چرا به گفته‌هایم توجّه نمی‌کنند و حوصله‌شان به سرعت از مطالبی که برای گفتن دارم سر می‌رود، و بی‌درنگ به راهشان ادامه می‌دهند و از کنارم می‌روند؟ آخر مگر ممکن است که در این دهکده کوچک، همه بدون استثناء تهی‌دست باشند؟! به راستی باید چه جوابی به آن‌ها بدهم آن هنگام که به من می‌گویند که از این نیم‌تنه خوششان آمده است، امّا هرگز نمی‌توانند به خود اجازه دهند که آن را خریداری کنند؟! چرا به من می‌گویند که در زمانی دیگر به نزدشان بازگردم؟ آخر دیگران چگونه می‌توانند اجناس خود را به فروش رسانند، حال آن که من نتوانسته‌ام در این کار موفّق گردم؟!